Czym jest akrobatyka cyrkowa
Akrobatyka na arenie to praca z własnym ciałem i z ciałem partnera. Gatunek dzieli się na kilka odgałęzień: akrobatyka parowa, gdzie jeden artysta trzyma drugiego; grupowa, gdzie buduje się piramidy i kolumny; oraz skokowa — deski skokowe, batut, salta z wysokości.
W odróżnieniu od powietrza akrobatyka dzieje się na wysokości wzroku widza. Błąd widać tu od razu, dlatego czystość wykonania ceni się wyżej niż trudność.
Czym ten gatunek bierze widza
Akrobatyka to najbardziej zrozumiały gatunek areny. Widz nie musi znać terminów: sam z grubsza wyobraża sobie, co znaczy utrzymać człowieka na wyciągniętej ręce albo zrobić salto z rozbiegu. Stąd bezpośrednia reakcja widowni — akrobatycznemu trikowi klaszcze się nie po numerze, lecz w jego trakcie.
Cechy gatunku
- numer budowany jest na raz-dwa: partnerzy mają wspólny rytm, a nie indywidualny;
- waga i wzrost uczestników dobierane są pod konkretny trik — skład grupy prawie nie zmienia się latami;
- numery grupowe wymagają równej i twardej nawierzchni areny;
- tempo nadaje muzyka: sekwencja akrobatyczna jest niemal zawsze napisana pod konkretną partyturę.
Jaką rolę akrobatyka pełni w programie
Numer akrobatyczny często otwiera część: nadaje energię i tempo, na których dalej trzyma się cały program. W środku części akrobatyka działa jak rozbieg przed numerem powietrznym, a w finale piramidy grupowe zbierają na arenie niemal całą trupę.
Bezpieczeństwo i przygotowanie
Triku akrobatycznego się nie improwizuje: każdą sekwencję ćwiczy się na sali prób do automatyzmu, a przed wyjściem grupa zawsze przechodzi numer w warunkach konkretnej sali. Wymagania dotyczące nawierzchni areny, asekuracji i regulaminu prób na tournée zapewnia zespół techniczny Circus Asia.
